Lokal Amnezi

Bakınız, günlük adı altında bir sene acıyı devirmişim. Biraz blues'e dalıp imtihanlardan kalmışım. Kanımdan bir beden gömüp -uzaklara demirlemişim. Kendimi sigara hususunda iyice geliştirip tiryakilik sınavına hazırlanmışım. Taze bir ayrılık kokusundan ürkecek kadar yalnızlığımı giderememişim. Olası bir felaketten korkmak diye bir şeyi unutmuşum. Durulmaktan nasibimi kaybederek almışım. Kendimi yazmaya vermek adı altında kendimi bulmaya çıkmışım.  Sonuç olarak da elimde "hiçbir şey" kalmış bulamadığım kendimi toprakta boğmuşum. Yazımdan seçimlerime kadar bütün yanlışlarım çoğalmış bir doğrunun huzurunda kurban edilmeyi beklemekteyim. Adım atmam gerek lakin bütün yanlışlar baldırlarımı çökertmiş.. kıvranmaktayım.  Bir deneyim olarak kardeşimi kaybetmişim. Bir deneyim olarak tonikle tadımı bozmuşum. Bir deneyim olarak yirmi birinci yüzyıla uygun bir dille kaygılanmışım. Bir deneyim olarak "hangi ara" sorularına vakıf olmuş cevapsız kalmışım. Ahanda müstearın...

güneş ağaçların ensesine üflerken sıcak nefesini oturmuş ne yapacağımı düşünüyordum beni biliyor musunuz bilmem ama ki umrumda da değil bu durum neyse işte ben beyler ve kadınlar.. artık hiç bir şey düşünemeyen ve her nasılsa her şeyi de kendine dert olarak edinebilen birisi oldum ve çıkamadım bu durumdan bu sabah kendime cehennemden bir sandalye ayarladım kıçımı koydum sandalyeye lanet olası hayatımın en berrak yerlerini yazmaya yeltendim sabah 6.32 neyin kafasını yaşıyorum onu da bilmiyorum bu saatte oturdum ve bu satırları yazıyorum lanet olsun HANK ! neyse asıl konuya dönelim baylar ve siz kadınlar lanet olası hayatımın en berrak taraflarını anlatmaya doğru kürekleri asılalım : evrenin gizini gözlerinde taşıyan insanlar gördüm ben tanıyamadan onları , çekip gitme gereği hissettiler kalplerinde ve bunu dert edindim lanet olsun tam kepazeyim değil mi.. neyse devam edeyim : kendimle baş başa kaldığım saatlerde de ölüm kalbime doğru geliyor ordusuyla nedense gözl...