Lokal Amnezi

Karar verildi Sırtımda gaveller dövülüyor : Bu müfrede iyi bakın Çolak kalmıştır görülmeyen her şeyi Göğü çorak bir arazi bellemiş gecede Yakmaya çalışır kuru otları, toprağı Yaktığında ise sarhoş olur, başardığını unutur Aynı meczuplukla uyanır, hiçbir şey hatırlamaz.. aklı mefhuma devrilir. Karar verildi Sırtımda kahkahalar ağızlanıyor : Bu faile iyi bakın Varlığını kanıtlayamadığım bir varoluş sebebi midir aşk? Diye sorup duruyor Emin değil hiçbir şeyden, tanrıdan emin.. ona güveniyor Katlettiklerinden emin değil Arsız dalışlarını körüklemekten  Yokluğa soyunmaktadır Varlığını katletmektedir Yüzüne iyi bakın fersiz, omuzları nefersiz Ellerine bakın, tükenmiş bir kalemi tutuyor  Faydasız! Karar verildi  Sıra böğrüme geliyor : Bu gözlere iyi bakın Ne görmüş ne kapanmıştır Araf deyip bütün ayırtlardan mahrumdur Söyleyin, çekinmeyin Amaçsız, şuursuz birisi deyin Bu gözler böyle sözlerden ürkmezler! Karar verildi Pabuçlarıma bakıyorlar : Yürüdüğü yolları sorun ona Size sonu...

gözyaşlarını boğumluyordu  bazıları bazıları handiyse baygın yaştan sadece bir nilüfer gülümsüyordu pembeden ala dönmüş benzi enjekte damarında LSD tapınak müdavimleri  susmaktan duaya gebelenirken güneş salıncaktan iniyordu tepemize sahradan kum getiren bir zenci belirdi yolda belirdi yolda bir zenci iskemleye çöktü o da  müdavimlerin arasına bazıları bayılmamak için döküyordu sanki iç'i elzem olanı tanıyorlardı rahimlerin ve rahmetin durmayacağını nilüfer, meth düzüyordu kendine kahkahaya boğulmuş sıçana dönüşmüştü şimdi o da biliyordu : temmuzların artık hiç bitmeyeceğini zenci torbasına el attı  avuçladı ömrü  savurdu üzerimize zerreleşmiş taneler saliseyle gölgeye kıvrılıp aslına döndü ve yoluna devam etti zenci nilüfer solmuştu eğinlerimizdeki apseler sönmüştü acı yoktu artık acı yoktu artık  sadece her şeyden habersiz çocuk: ne güzel bilmiyor, aforizmalar öldürür ...

Bakınız, günlük adı altında bir sene acıyı devirmişim. Biraz blues'e dalıp imtihanlardan kalmışım. Kanımdan bir beden gömüp -uzaklara demirlemişim. Kendimi sigara hususunda iyice geliştirip tiryakilik sınavına hazırlanmışım. Taze bir ayrılık kokusundan ürkecek kadar yalnızlığımı giderememişim. Olası bir felaketten korkmak diye bir şeyi unutmuşum. Durulmaktan nasibimi kaybederek almışım. Kendimi yazmaya vermek adı altında kendimi bulmaya çıkmışım.  Sonuç olarak da elimde "hiçbir şey" kalmış bulamadığım kendimi toprakta boğmuşum. Yazımdan seçimlerime kadar bütün yanlışlarım çoğalmış bir doğrunun huzurunda kurban edilmeyi beklemekteyim. Adım atmam gerek lakin bütün yanlışlar baldırlarımı çökertmiş.. kıvranmaktayım.  Bir deneyim olarak kardeşimi kaybetmişim. Bir deneyim olarak tonikle tadımı bozmuşum. Bir deneyim olarak yirmi birinci yüzyıla uygun bir dille kaygılanmışım. Bir deneyim olarak "hangi ara" sorularına vakıf olmuş cevapsız kalmışım. Ahanda müstearın...